ويژگيهاى نسخهء « تا » : - . « پ » را همچون « ب » مىنويسد : برسيد 102 a ؛ بسر 102 b ؛ ( و چند جاى ديگر به اعراب تمام ) ؛ باره 103 b ؛ 105 a ؛ بدر 103 b ؛ بادشاهى 104 b ؛ بيش 106 a ؛ - . « چ » را همواره به يك نقطه همچون « ج » مىآورد : جهل باره 103 b ؛ جند سال 104 b ؛ جنانك - كه گوياى نانوشتن « ه » نيز هست . - جون 105 b ؛ جنان 105 b ؛ جهارده سال 106 a . - . نگاشتن دال و ذال معجمه را رعايت مىكند ، و گاه نامرعى مىگذارد : بذر 103 b ؛ كردانيذ 107 a ؛ بود 104 b ، 107 a ؛ و . . . بوذ 108 a . - . ك و گ را يكسان مىنويسد به گونهء كاف : يكديكر 105 a ؛ فرسنك 105 b ؛ كذشته بود 106 a ؛ آنكاه 107 b . نسخهء سليمانيه ، داماد ابراهيم پاشا ، نگاشتهء 885 ه است به خط نستعليق درويش محمّد طاقانى . از اين نسخه به نشانهء « سل » ياد مىكنيم : ويژگيهاى نسخهء « سل » : - . « پ » را به يك نقطه مىنويسد ، و گاه به سه نقطه ، و گاه نيز بىنقطه : بسر 676 b ؛ پابى كرد 676 b ؛ پدر ، پرسيد 671 b ؛ پادشاه 677 a ؛ اسپ ( به سه نقطه در اين بخش هم ديده شده است ) 674 a . - . « چ » را با يك نقطه و همچون « ج » مىنويسد ، و گاه به سه نقطه : جهارم 670 a ، در همين برگ نگارش « چهارم » به سه نقطه نيز ديده مىشود ؛ جنان 670 a ؛ جون 670 a ؛ جشمها 677 a ؛ چنكيزخان 671 a . - . « د » و « ذ » را يكسان مىنگارد : بود 671 b ؛ نهاد 671 b ؛ خود 677 a ؛ هفتاد 671 b .